Dzięki zwinnemu, gibkiemu ciału wydra zgrabnie porusza się zarówno po lądzie jak i w wodzie. Kończyny z pięcioma palcami połączonymi błoną pławną ułatwiającą pływanie są raczej krótkie, lecz mocne. Zwierzęta te posiadają pokaźne, sztywne wibrysy (włosy czuciowe, „wąsy”), pomocne zwłaszcza podczas pływania pod lodem. Małżowiny uszne niewielkie i okrągłe, w trakcie nurkowania zamykane specjalnym fałdem skórnym, podobnie jak nozdrza. Doskonale pływa zarówno nad, jak i pod wodą. Podczas nurkowania może wytrzymać na bezdechu około 8 minut.
Głowa niewielka, spłaszczona, o tępym pysku, osadzona na krótkiej szyi. Długość ciała 60 – 100 cm, długość ogona 35 – 60cm. Masa 5 – 16 kg. Samce większe od samic, różnią się od nich także kształtem pyska.
Futro gęste i lśniące, nie pozwalające na przedostanie się wody do ciała zwierzęcia jest cenione w kuśnierstwie. Umaszczenie zmienne od jasno do ciemnobrązowego, ze srebrzystobiałym brzuchem. Czasem spotyka się osobniki prawie całkiem czarne lub białe. Ssaki te  objęte są całoroczną ochroną gatunkową, nie można zatem na nie polować.

Wydry są zwierzętami terytorialnymi. Samce żyją samotnie, samice często tworzą grupy rodzinne. Terytoria obu płci mogą się pokrywać, co ułatwia łączenie się w pary podczas rui. Po trwającej około 2 miesięcy ciąży na świat przychodzi od dwóch do czterech (rzadko 6) młodych, które pozostają z matką przez 9 miesięcy.

Główna aktywność tego ssaka przypada na porę nocną. W dzień często wygrzewa się na brzegu lub spędza czas na zabawie, po zmierzchu zaś poluje. Żywi się głównie rybami, których zjada dziennie 1 – 2 kg. Chętnie wzbogaca swoją dietę także o wodne skorupiaki, jaja ptaków wodnych, owady, a także małe ssaki i ptaki oraz pokarm roślinny. W naturalnych siedliskach pełni rolę swoistego selekcjonera, wyłapując osobniki słabsze lub chore i nie stanowiąc konkurencji dla rybakow. Występuje nad brzegami zbiorników wodnych takich jak rzeki czy jeziora, można je spotkać także w Bałtyku. Szczególnie chętnie mieszka w okolicach stawów rybnych, gdzie uważana jest za szkodnika. Oprócz wyjadania ryb psuje też groble, kopiąc głębokie nory, posiadające podwodne wejścia.

Podobno aby pozbyć się niechcianych gości znad stawu potrzebne jest wiaderko. A dokładniej rzecz biorąc niewielkie radio ukryte pod nim przed wzrokiem ciekawskich oraz zabezpieczone przed warunkami atmosferycznymi. Należy je jednak nastawić na stację, której wydry nie będą chciały słuchać i istnieje wówczas prawdopodobieństwo, że zaniepokojone szybko się wyniosą.